### Historia parafii
Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej
Budowali plebanię i wspólnotę z pomocą patronki NMP Częstochowskiej
Wzniesienie domu parafialnego, remont kościoła, ale przede wszystkim zintegrowanie wierzących z dwóch różnych parafii – takie zadanie postawił przed młodym proboszczem biskup świdnicki.
Budowali plebanię i wspólnotę z pomocą patronki Kiedy w 2012 roku bp Ignacy Dec erygował nową niewielką parafię, trzeba było wybudować plebanię i pilnie zająć się remontem kościoła parafialnego w Bojanicach oraz filialnego w Makowicach. Niemniej ważne było jednoczenie mieszkańców czterech wsi, które dotąd należały do dwóch różnych parafii: katedralnej w Świdnicy oraz w Lutomii Dolnej. 1 lipca 2012 roku Bojanice, Makowice, Opoczka i Jakubów stały się jedną parafią. Proboszczem został kapłan z 12-letnim stażem ks. Maciej Martynek, który pełni tę funkcję do dzisiaj. Modlitwa i podjęte działania przyniosły skutek.
W ciągu pięciu lat udało się wybudować dom parafialny, w którym mieści się kancelaria i sala spotkań, a także mieszkanie proboszcza. Warunki lokalowe pozwalają na zorganizowanie dnia skupienia lub innych spotkań formacyjnych dla grup, które chcą znaleźć zaciszne i spokojne miejsce poza miastem. Do dyspozycji jest również teren zielony wokół plebanii. Równolegle do wznoszenia plebanii trwały prace remontowe w świątyniach.
W kościele filialnym pw. Katarzyny Aleksandryjskiej wzmocniono konstrukcję wieży i wykonano pokrycie nową dachówką, wstawiono ławki, konfesjonał, odnowiono Drogę Krzyżową, pomalowano wnętrze. Budowla sakralna w Makowicach pochodzi z przełomu XV i XVI wieku i została wzniesiona na planie krzyża greckiego.
Najwcześniejsze informacje o kościele w Bojanicach pochodzą natomiast z listu czynszowego z 1370 roku. Świątynia została przebudowana na początku XVIII w., a w 1799 roku powiększona od północy o zakrystię. Najnowsze remonty w kościele parafialnym objęły: zakrystię, wymianę instalacji elektrycznej, tynki wewnątrz i elewację oraz tabernakulum. Wstawiono dwa okna witrażowe przedstawiające Maryję i św. Józefa. W 2016 roku udało się uruchomić dzwony, z których jeden pochodzi z 1796 roku. Nadano im imiona Joachima i Anny. Ważnym momentem było przybycie patronki NMP Częstochowskiej w jasnogórskiej ikonie. W 2012 roku podarował ją ks. Romuald Brudnowski, przewodnik pieszej pielgrzymki diecezji świdnickiej na Jasną Górę. Namalował ją malarz, którego obrazy certyfikowane są przez jasnogórskiego przeora.
Proboszcz od początku starał się zachęcić parafian do pielgrzymowania. Z Bojanic na pieszą wędrówkę do Czarnej Madonny wyrusza co roku ok. 20 osób. To najliczniejsza grupa z okolicznych parafii. Kult NMP Częstochowskiej wyraża się również w całorocznej modlitwie różańcowej. Przed Mszą św. wierni odmawiają część różańca wraz z rozważaniami, polecając Bogu przez ręce Jego Matki intencje własne, parafii i całego Kościoła. W bieżącym roku poświęcone zostały sztandary róż różańcowych – imienia Matki Bożej Różańcowej oraz Jana Pawła II. Po peregrynacji figury fatimskiej powstało też koło różańcowe dzieci. Dla najmłodszych parafian z okazji św. Mikołaja organizowany jest kulig. Starsi wyjeżdżają na pielgrzymki do Częstochowy, byli też w Fatimie.
Ludzie nie zapominają o najuboższych. W okresie przedświątecznym dzięki wsparciu parafian potrzebujący otrzymują paczki żywnościowe. W Tygodniu Miłosierdzia natomiast starym zwyczajem zbierane są płody ziemi, które trafiają później m.in. do Wyższego Seminarium Duchownego, Domu Księży Emerytów czy Albertówki w Jugowicach.